•.★A L o N e ❤...'s profile(◡‿◡✿)- ->CaT=MaEw<- - (...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    July 31

    ไหนๆก็เข้ามาละ

    555+ วันนี้ไปดูวีดีโอคลิปมา..ก็หนุกดี..แอ่วๆๆๆๆๆๆ...จ่ายๆๆๆๆๆ...หมดๆๆๆๆ
    แระก็อารูปพี่เล็กมาให้ดูเล็กน้อย 
    July 27

    ....*-*.....

    “ ความรัก “ ของผู้ชายเกิดขึ้นง่าย

    สวย น่ารัก หุ่นดี เซ็กซี่ มีจริต

    ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้ชายหลงรักผู้หญิงสักคน

    ความรักจะลุกโชนมากขึ้นไปอีก

    ถ้ายิ่งมี “เซ็กส์” เข้ามาเติมเชื้อไฟ

    ร้อนแรง แผดเผา มอดไหม้

    นานไปสิ่งที่เรียกว่า “ความรัก” ก็เหลือแค่เถ้าถ่าน

    รอวันปลิวหายไปพร้อมกับสายลม....เหลือแค่ความ
     แต่.....สำหรับผู้หญิง ไม่ใช่

    ความรัก ไม่ได้เกิดแค่ชั่วข้ามคืน

    เริ่มต้นจากเมล็ดพันธุ์ของความประทับใจ ความรู้สึกดี ๆ

    ค่อย ๆ ฝังตัวลงในผืนดิน บ่มเพาะด้วยความเอาใจใส่ดูแล

    ต้นกล้าเริ่มเติบใหญ่......หัวใจของผู้หญิงพองโต......

    โลกใบเดิม ๆ กลายเป็นสีชมพู

    เต็มไปด้วยเรี่ยวแรงในการทำสิ่งดี ๆ ให้ “คนที่เริ่มยึดครองพื้นที่ในหัวใจ” อย่าง
    เมื่อดอกรักผลิบานเต็มหัวใจ

    แม้กระทั่งสิ่งที่หวงแหนที่สุดก็ให้ได้


    “เซ็กส์” สำหรับผู้หญิง ไม่ใช่แค่ “ความใคร่” แต่หมายถึงความผูกพัน

    ไม่ใช่ “เชื้อไฟ” ที่สุมลงไปในกองเพลิง แต่กลับเป็นสายใยที่ถักทอ “รังรัก” ให้เหนียวแน่นขึ้นทุกที

    โดยไม่รู้เลยว่า แท้จริงมันคือ กรงขัง ที่เต็มไปด้วยโซ่ตรวน....พันธนาการแห่งหัวใจ

    เวลาผ่านไป ไฟรักของผู้ชายเริ่มมอดดับ หรี่ลง
    กลับกัน.........

    สายใยรักของผู้หญิงยิ่งร้อยรัดตราตรึง

    ดั่งนาฬิกาทราย เม็ดทรายค่อย ๆ แทรกตัวผ่านช่องว่างของกาลเวลา

    วันแล้ว วันเล่า วันแล้ว วันเล่า

    ขวดแก้วด้านหนึ่งเหลือเพียงความว่างเปล่า.....ความรักเหือดแห้งไปจากหัวใจของผู้ชาย

    เม็ดทรายไหลลงไปสู่ขวดแก้วอีกด้านเต็มเปี่ยม......ความรักเอ่อล้นในหัวใจของผู้หญิง

     
    เมื่อสายลมพัดมา เถ้าถ่านของ “ความรัก” ก็พลันหายไป พร้อมกับชายอันเป็นที่รัก

    โลกสีชมพู มืดมิด โหดร้ายในฉับพลัน
    สายใยแห่งความรักความผูกพัน ไม่ต่างไปจากโซ่ตรวน.....

    ขมึงเกลียว บีบรัด แน่นขึ้น แน่นขึ้น

    กักขัง “หัวใจ” ของหญิงสาวไว้ใน “รังรัก” ซึ่งแปรเปลี่ยนเป็น “กรงขัง” ไปแล้ว

    มืดมิด อ้างว้าง หดหู่ สิ้นหวัง เจ็บปวด ทุรนทุราย

    เหมือนกำลังถูกโซ่ตรวน ....สายใยรัก

    รัดแน่นที่ลำคอ มัดมือมัดเท้า ช่วยตัวเองไม่ได้

    ความทรงจำอันแสนหวาน....สับเปลี่ยนหมุนเวียนตามมาหลอกหลอนอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

    ถ้าความเจ็บปวด คือ ยาพิษ

    มันคงพราก “ชีวิต“ ของหญิงสาวไปแล้ว
    ความรัก......งดงาม ชวนฝัน

    ความรัก......หอมหวาน ตราตรึง

    ความรัก.......พลังขับเคลื่อนที่ยิ่งใหญ่

    ความรัก......แรงผลักดันที่ทำให้ฉันอยากมีชีวิตอยู่

    แต่วันนี้.......กลับทำให้ฉันหมดสิ้นเรี่ยวแรงที่จะเดินอีกต่อไป

    เมื่อไหร่ “หัวใจ” ของฉันจะได้รับการปลดปล่อยเสียที
     
    July 26

    555+

    วันนี้เค้ามีอบรมบาสที่โรงเรียน
    มีพี่ๆทีมชาติมาด้วย
    โคตรน่ารัก
    โดยเฉพาะ พี่เล็ก(เร็กโท) พี่นพ และก็พี่ข้าว เรียน ม.กรุงเทพ
    โครตน่ารักเลยอะ โครตสูงด้วย
    ได้ถ่ายรูปคู่ด้วยอะ
    กิ้วๆๆๆ 
    ..........................................................................*-*

    อีกแล้ว..

    หลับตาลงเมื่อไหร่..ภาพนั้นมันก็ผุดขึ้นมาในสมอง...
    ภาพที่ผู้หญิงคนนั้นเข้ามาทำร้ายเรา
    แปลกใจตัวเองเหมือนกัน..ว่าทำไมเราไม่ตอบโต้
    ปล่อยให่เขาทำเราอยู่ได้
    พยายามจะไม่คิดถึงอีกแล้วนะ
    แต่มันก็ผุดขึ้นมาทุกทีที่หลับตา
    ก็คอยบอกตัวเองเหมือนกันนะ
    แต่ก็ทำไม่ได้อยู่ดีอะ
    ช่างเหอะ
    *-*..............................................................................
    July 24

    ⊹⊱⋛⋋มีความเหงาเป็นเพื่อน⋌⋚⊰⊹

    วันนี้อยู่บ้านคนเดียว
     
    ฟุ้งซ่าน..มีความเหงาเป็นเพื่อน
     
    กะจะอ่านหนังสือสอบ
     
    หยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน
     
    แต่จิตใจล่องลอยไปไหนก็ไม่รู้
     
    คิดถึงแต่เรื่องเก่าๆที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
     
    ที่ทิ้งความทุกข์ใจฝากเอาไว้ด้วย
     
    คิดถึงคนๆนั้นที่ทำให้เราเจ็บ
     
    ไม่รู้ว่าจะคิดถึงทำไม
     
    อยู่คนเดียวเมื่อไหร่ก็เป็นอย่างนี้ทุกที
     
    ไม่อยากอยู่คนเดียวเงียบๆอยากมีเพื่อนคุย
     
    อยากออกไปเที่ยว เรื่อยๆๆ ...
     
    July 23

    •.★*... ***...*★.•

    อยากเป็นผีเสื้อไหม....จะได้บินไปไหนต่อไหนได้อย่างอิสระ.........*** 
    ทำไมเวลาเราเสียใจหรือมีเรื่องทุกข์ใจอะไรเราต้องโทษฟ้าด้วยที่ทำให้เราเป็นแบบนี้
    ทำไมเราไม่หันมามองตัวเองบ้างอย่าไปโทษฟ้าเลยมันอยู่ที่ตัวเราต่างหาก
    ที่จะกำหนดชะตาชีวิตของเราเองเราเลือกทางเดินของเราเอง
    ถึงแม่ว่ามันจะเสี่ยงแค่ไหนถ้าเราเลือกแล้วก็ต้องยอมรับกับผลที่จะตามมา
    ถึงแม้ว่ามันจะทำให้เราทุกข์ สุข  เจ็บปวด  มากเพียงใดก็ตามเราต้องรับมือกับมันให้ได้
    แล้วสักวันเราก็จะพบว่าสิ่งที่เราเลือกนั้นมันดีต่อเราหรือทำร้ายเรามากแค่ไหน
    ถ้ามันดีต่อเราเราก็ทำไปเรื่อยๆๆแต่ถ้ามันทำร้ายเราก็เลิกทำซะแล้วจำไว้เป็นบทเรียน
    แล้วทุกอย่างมันก็จะดีเอง .... สู้ๆๆทุกคน ... อุปสรรคเป็นเครื่องทดสอบตัวเรา
     
     
    สักวันมันจะต้องเป็นวันของเรา
     


     
    July 21

    ฟั่นเฟือน

      โอ้ชีวิตของแมวน้อย...

     
    จากครั้งเราเคยมีกัน อยู่ๆ ก็พลัน มาทิ้งกันไป
    เจ็บช้ำเธอทำกันลงได้ หักอกห้ามใจไม่เคยลืมลง

    เจ็บนี้มันแรงเกินตัว เรื่องราวในหัว มันตามมันเตือน
    เจ็บพร้อมจะยอมฟั่นเฟือน สติเลอะเลือนถ้าลืมได้ลง

    ไม่อยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร ไม่อยากรู้ว่าเคยรักใคร
    ไม่อยากรู้ว่าเคย เคยถูกใคร หลอกจนเสียคนอย่างนี้
    ไม่อยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร ไม่อยากรู้ว่าเคยนอนร้องไห้
    ไม่อยากรู้ว่าเคย เคยให้ชีวิตใครไป

    เจ็บลึกมันจมลงใจ สลบไสลไปเลยคงดี
    ให้ฟื้นมาเป็น เป็นคนที่ไม่มีเรื่องราวไม่มีหัวใจ

    ไม่อยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร ไม่อยากรู้ว่าเคยรักใคร
    ไม่อยากรู้ว่าเคย เคยถูกใคร หลอกจนเสียคนอย่างนี้
    ไม่อยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร ไม่อยากรู้ว่าเคยนอนร้องไห้
    ไม่อยากรู้ว่าเคย เคยให้ชีวิตใครไป

    ไม่อยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร ไม่อยากรู้ว่าเคยรักใคร
    ไม่อยากรู้ว่าเคย เคยถูกใคร หลอกจนเสียคนอย่างนี้
    ไม่อยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร ไม่อยากรู้ว่าเคยนอนร้องไห้
    ไม่อยากรู้ว่าเคย เคยให้ชีวิตใครไป 
       

     
    July 20

    สุดที่รัก


    ****************************-----*************************
    ไม่ค่อยมีความคิดเป็นของตัวเองอะ
    ก็เลยต้องยืมเพลงของเค้ามาเขียน-*-

    เพียงเวลาแค่ไม่นาน ทำให้เราได้คุ้นเคย

    สุขและทุกข์ที่ล่วงเลยมันทำให้เรายิ่งผูกพัน

    แต่เวลา คือสิ่งเลวร้ายอีกเช่นกัน
     
    เวลาช่างแสนสั้นมันทำให้เราต้องจากกัน 



     *สุดเส้นทาง ปลายขอบฟ้า
    ชะตาได้กำหนด ไม่อาจจะพบกัน
    แต่ตัวฉันไม่เคยจะลืมเธอ
    ภาพเก่าคืนย้อนมา จุดจบคือน้ำตา
    และรักที่ยังไม่เคยจางหาย


    ** แม้ว่าวันนี้ เธอจะอยู่แสนไกล
    แต่ความทรงจำดีๆ นั้นไม่เคยจางหาย ตราบที่ดาวเต็มฟ้า
    เธอยังคงวนเวียนในหัวใจ
    หลับให้สบาย สักวันคงพบกัน
     

    "สุดที่รัก"


    July 19

    ยอมรับ

    <<<<<<<<<<<<<<<<<<ยอมรับว่ายังลืมเขาไม่ได้>>>>>>>>>>>>>>

    <<<<<<<<<<<<<<ถึงแม้ว่าเขาจะทำให้เราเจ็บแค่ไหน>>>>>>>>>>>>>>>>>>

    <<<<<<<<<<<<<<<ก็ยังคงให้อภัยเสมอ>>>>>>>>>>>
     
    <<<<<<<<<<<<แต่คงกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้>>>>>>>>>>>>>
     
    <<<<<<<<<<<<ขอทำใจก่อนที่จะมีใครอีก>>>>>>>>>>>>


     

    เพราะว่ารัก เพราะว่าฝัน ฉันก็เลยทุ่มเทหมดใจทุกที

    แล้วสุดท้าย ที่ว่ารัก ไม่ทันไรก็เป็นเหมือนเก่า หลอกลวงกันทั้งนั้น


    ซึ่งวันนี้ความเป็นจริงที่โหดร้าย โลกมันไม่เคยมีรักแท้

    คำว่ารัก คนที่เคยพร่ำบอกไว้ไม่ทันไรก็ลืมทุกสิ่ง


    * หลอกลวงกันทั้งนั้น จะรักทำไม ให้มันทำลายใจตัวเอง

    หลอกลวงกันทั้งนั้น ให้ฉันตายใจ ฉันพอแล้ว พอที ไม่มีที่จริงใจ


    ** เพราะรักเธอ เพราะไว้ใจ เธอมากไป วันนี้จึงเจ็บช้ำ

    ยิ่งรักจริง ฉันยิ่งช้ำใจ ทรมาน มันทรมานเจียนตาย


    นับจากนี้ เตือนตัวเองว่าพอแล้ว รักที่มีแต่ทุ่มเทใจ

    นับจากนี้ เตือนตัวเองให้จำไว้ ไว้ใจใครหมดใจไม่ได้

    * หลอกลวงกันทั้งนั้น จะรักทำไม ให้มันทำลายใจตัวเอง

    หลอกลวงกันทั้งนั้น ให้ฉันตายใจ ฉันพอแล้ว พอที ไม่มีที่จริงใจ


    ** เพราะรักเธอ เพราะไว้ใจ เธอมากไป วันนี้จึงเจ็บช้ำ

    ยิ่งรักจริง ฉันยิ่งช้ำใจ ทรมาน มันทรมานเจียนตาย

    เพราะรัก จึงได้ไว้ใจ เพราะรักจึงไม่รักใคร

    ...เพราะรักเธอ เพราะไว้ใจ รักเธอยิ่งเสียใจ

    อิอิ..

    N'PoP...ยังไม่แน่ใจเหมือนกันนะ
            ยังไม่พร้อมที่จะมีใครในตอนนี้
    เพราะหัวใจที่มีมันอ่อนล้าและสับสน
            ยังไม่พร้อมที่จะรักใคร
    เพราะหัวใจมันเจ็บเหลือเกิน


    *อาจยังไม่พร้อม ที่จะมีเธอ
    ไม่ถึงวันที่จะรักกัน
    รู้ไว้ว่าในสักวัน ฉันจะทำให้ดีกว่านี้
    อีกไม่นาน...ฉันจะกลับมา
    อยู่เคียงข้าง... เธอ ทุกนาที
    เพราะใจฉันดวงนี้
    มันยังคงเป็น....หัวใจของเธอ...
    มองเธอกี่ครั้งก็ยังปวดร้าว
    ก็เพราะเป็นได้เพียงเงา
    ได้แค่คอยเฝ้าดูอยู่ไกลเหลือเกิน
    มีเพียงแต่ภาพทรงจำหล่อเลี้ยง
    ส่งเสียงคอยช่วยผลักดัน
    ให้ฉันต้องมีสักวัน ดีพอจะรักเธอ...
    ขอแค่เพียงให้เธอเข้าใจว่าเรายังมีกัน
    แม้จะมีอะไรบางอย่างมากั้นขวาง
    ฉันจะยัง... เก็บใจเอาไว้...ให้เธอ...
    *อาจยังไม่พร้อม ที่จะมีเธอ
    ไม่ถึงวันที่จะรักกัน
    รู้ไว้ว่าในสักวัน ฉันจะทำให้ดีกว่านี้
    อีกไม่นาน...ฉันจะกลับมา
    อยู่เคียงข้าง... เธอ ทุกนาที
    เพราะใจฉันดวงนี้
    มันยังคงเป็น....หัวใจของเธอ...
    อาจยังไม่พร้อม ที่จะมีเธอ
    ไม่ถึงวันที่จะรักกัน
    รู้ไว้ว่าในสักวัน ฉันจะทำให้ดีกว่านี้
    อีกไม่นาน...ฉันจะกลับมา
    อยู่เคียงข้าง... เธอ ทุกนาที
    เพราะใจฉันดวงนี้
    มันยังคงเป็น....หัวใจของเธอ...


    <<<<<<<<<ก็ได้แค่แอบชอบ
    ขอแค่แอบชอบดีกว่า
    ไม่อยากจะเจ็บอีกแล้ว>>>>>.

     

    July 17

    ใกล้สอบแล้ว

    ใกล้สอบแล้ว
    อีก..2วัน
    เครียด
    ส่งรูปก็ไม่ผ่าน..วู้ววว
    เพื่อนในห้องก็เป็นไรกันก็ไม่รู้
    ทะเลาะกันเป็นคู่ๆๆ
    เราเหลือเวลาน้อยละนะเพื่อนๆๆ
    รักกันไว้เถิด

    ขอดาว
     
    ขอ...ฉันขอนั่งคุยด้วยได้ไหมดวงดาว
     
    ...ไม่มีอะไรจะทำ  ขอนั่งคุยกันจนเช้า
     
    ก็เหงา
     
    เพราะใครหนึ่งคนนั้น
     
    กลับมาดินแยกทาง
     
    ดาว
     
    ฉันมันไม่ดีพอให้รักใช่ไหม
     
    หรืออันที่จริงตัวฉันโชคร้าย
     
    ไม่เคยเจอะใครที่เขารักจริงอย่างตัวฉัน
     
    หลอกลวงกันทุกที
     
    ดาว
     
    เธอเองก็อยู่บนฟ้า
     
    หากพอมีเวลาช่วยฉันซักที
     
    จ้องมองจากบนฟ้า
     
    อาจจะเห็นว่าความรักแท้ยังมี
     
    ฉันมันเจอแต่คนใจร้าย
     
    และสุดท้ายก็ต้องเจ็ยช้ำทุกที
     
    ขอดาวช่วยตามหา
     
    ช่วยกันมองหา
     
    หาคนใจดี
     
    ดาว
     
    เธอเคยได้ยินเรื่องรักแท้บ้างไหม
     
    ฉันเองไม่เคยจะเห็นหน้าตามัน
     
    เป็นอย่างไร?
     
    ไม่รู้
     
    ต้องรออีกนานไหม
     
    กว่าจะเจอซักที...
     
    *-*
     
    -*-
    -------

    <<<<<<<<เศร้า>>>>>>>
    July 12

    ....

    ลองอ่านดูนะ

    >>>>>>>มีเพื่อนต่างเพศอยู่คู่หนึ่ง เป็นเพื่อนที่รักกันมาก
    >>>>>>>ที่โรงเรียน ฝ่ายชายจะเดินไปส่งฝ่ายหญิงที่บ้านเสมอทุกวัน
    >>>>>>>
    >>>>>>>
    เวลาผ่านไป จนทั้งสองอยู่ มหาวิทยาลัย

    >>>>>>>ฝ่ายหญิงเริ่มไปแอบชอบผู้ชายคนนึง และถามฝ่ายชายว่า
    >>>>>>>"นี่ เธอว่า เค้าเหมาะกับเราไหม"
    >>>>>>>"เค้าก้อหล่อดีนะ นิสัยดีด้วย "
    >>>>>>>"หรอ อืม อยากให้เค้ามาอยู่ข้างๆเราจังเลยเนอะ"
    >>>>>>>
    >>>>>>>
    ต่อมาหญิงสาวก็ได้เป็นแฟนกับผู้ชายคนนั้นจิงๆ

    >>>>>>>วันนึงหญิงสาวบอกกับเพื่อนสนิทของตนว่า
    >>>>>>>"นี่ เธอไม่ต้องมาส่งเราทุกวันแล้วแหละ ตอนนี้เค้าจะมาส่งเราแล้ว
    >>>>>>>เราไม่อยากให้เค้าเข้าใจผิด"
    >>>>>>>"อืม" ฝ่ายชายตอบรับ และไม่ไปส่งหญิงสาวอีก
    >>>>>>>
    >>>>>>>
    ต่อมาหญิงสาวทะเลาะกับแฟนของตน จึงมาปรึกษาเพื่อนชายว่า

    >>>>>>>"เธอ เด๋วนี้เขาไม่ค่อยสนใจเราเลยแหละ เธอว่า เราจะทำอย่างไรดีหล่ะ"
    >>>>>>>"ก้อ เธอยังรักเค้าอยู่หรือป่าวหล่ะ" ฝ่ายชายตอบ
    >>>>>>>"รักสิ รักมากด้วย"
    >>>>>>>"ถ้าอย่างนั้น ก็มอบความรักให้เขาต่อไปสิ
    >>>>>>>ก้อเธอรักเค้านี่น่า"
    >>>>>>>"อืมม"
    >>>>>>>หญิงสาวทำตามคำแนะนำของฝ่ายชาย
    >>>>>>>
    >>>>>>>
    >>>>>>>
    หลังจากนั้น วันหนึ่ง ระหว่างที่เพื่อนชายหนุ่มเดินกลับบ้าน

    >>>>>>>เค้าเห็นหญิงสาวนั่งร้องไห้อยู่ข้างทาง
    >>>>>>>"เธอ เป็นอะไรหน่ะ ให้เราช่วยไหม"
    >>>>>>>"เค้าไม่รักเราเลยหล่ะ เขาเปลี่ยนไป
    >>>>>>>
    เด๋วนี้เขาไม่เคยมาส่งเราที่บ้านเลย"

    >>>>>>>"แล้วเราจะช่วยอะไรเธอได้บ้างหล่ะ"
    >>>>>>>"ช่วยอยู่กับเราซักพักได้ไหม"หญิงสาวร้องขอ
    >>>>>>>ทั้งสองนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดอะไรเลย
    >>>>>>>ในที่สุดหญิงสาวก็เอ่ยขึ้น
    >>>>>>>"เราควรจะทำอย่างไรดี เธอจะช่วยเราได้ไหม ว่าเราควรจะทำอย่างไรดี"
    >>>>>>>"เธอยังรักเขาอยู่หรือป่าวหล่ะ"
    >>>>>>>"รักสิ เรารักเค้ามากเลย"
    >>>>>>>"ถ้าอย่างนั้นก้อรักเค้าต่อไปสิ"
    >>>>>>>"แต่เค้าไม่รักเราเลยนี่น่า" หญิงสาวร้องไห้โฮ
    >>>>>>>"แต่เธอก็รักเขาไม่ใช่หรอ"
    >>>>>>>และชายหนุ่มก็ส่งหญิงสาวที่บ้านอย่างที่เคยทำมาแต่ก่อน
    >>>>>>>"ถ้าเมื่อไหร่ที่เธออยากให้เรามาส่งเธอที่บ้าน อย่าลืมเรียกเรานะ"
    >>>>>>>"อืม" และหญิงสาวก็เดินขึ้นบ้านไป
    >>>>>>>
    >>>>>>>
    ต่อมาวันหนึ่งชายหนุ่มได้รับโทรศัพท์จากหญิงสาว

    >>>>>>>"เราไม่ไหวแล้ว
    >>>>>>>ช่วยมารับเราที"
    >>>>>>>เสียงของหญิงสาวดูช่างอ่อนล้า
    >>>>>>>และหมดกำลัง
    >>>>>>>เธอกำลังร้องไห้อย่างฟูมฟายอยู่
    >>>>>>>ชายหนุ่มไปหาเธอและไปรับเธอมาส่งบ้าน
    >>>>>>>เธอยังคงถามชายหนุ่มนั้นเมื่อที่เคยถามมา
    >>>>>>>"เราจะทำอย่างไรต่อไปดี"
    >>>>>>>"เธอเลิกรักเค้าแล้วหรอ"
    >>>>>>>"ป่าว เรายังรักเค้ามาก เรายังรักเขาอยู่"
    >>>>>>>"งั้นก็เหมือนที่เราเคยพูดไว้ รักเขาต่อไป
    >>>>>>>เพราะมันไม่สำคัญหรอกว่าเขาจะรักเธอไหม แต่ถ้าเธอยังรักเขา
    >>>>>>>เธอก็คงทำได้แค่รักเขาให้มากขึ้น ให้เขารู้ว่าเธอรักเขา"
    >>>>>>>
    >>>>>>>
    วันที่เธอเรียนจบ เพื่อนชายหนุ่มของเธอมาแสดงความยินดีกับเธอ

    >>>>>>>เธอแปลกใจมากที่เพื่อนชายหนุ่มของเธอยังเรียนไม่จบ เธอถามเขาว่าทำไม
    >>>>>>>ชายหนุ่มตอบว่า เขาขี้เกียจไปหน่อย
    >>>>>>>ทำให้เขาต้องเรียนซ้ำวิชาหนึ่งจึงยังเรียนไม่จบ
    >>>>>>>หญิงสาวแปลกใจ เพราะตลอดมา ชายหนุ่มคนนี้เป็นคนขยัน
    >>>>>>>
    >>>>>>>
    ต่อมาแฟนหญิงสาวได้แต่งงานกับหญิงสาว

    >>>>>>>เนื่องด้วยเห็นถึงความรักที่หญิงสาวมีให้มากมาย
    >>>>>>>หญิงสาวได้ชวนเพื่อนของตนมางานแต่งของเธอ
    >>>>>>>"เราไม่ว่างจริงๆ
    >>>>>>>
    >>>>>>>
    เราติดธุระหน่ะขอโทษนะ"เพื่อนชายตอบเธอด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

    >>>>>>>
    >>>>>>>
    หญิงสาวโกรธและเสียใจที่ชายหนุ่มไม่มางานแต่งจึงวางหูใส่

    >>>>>>>แต่หญิงสาวก็ต้องประหลาดใจเมื่อวันที่เธอแต่งงาน
    >>>>>>>ชายหนุ่มได้มาก่อนที่งานแต่งจะจบ
    >>>>>>>"ยินดีด้วยนะ เรามาแล้วนะ"
    >>>>>>>หญิงสาวดีใจมากที่เพื่อนของเธอมา ถึงจะเพียงชั่วเวลาสั้นๆ
    >>>>>>>
    >>>>>>>
    ต่อมาหญิงสาวก็มีความสุขกับชีวิตแต่งงานจนไม่ได้ติดต่อกับชายหนุ่ม

    >>>>>>>จนวันหนึ่งหญิงสาวได้ทะเลาะกับสามีของตน
    >>>>>>>หญิงสาวไม่รู้จะไปปรึกษาใคร จึงนึกถึงชายหนุ่มขึ้นมา
    >>>>>>>แต่แม้ว่าหญิงสาวจะโทรไปเท่าไหร่
    >>>>>>>ก็ไม่สามารถติดต่อกับชายหนุ่มคนนั้นได้เลย
    >>>>>>>เขาจึงโทรหาเพื่อนของชายหนุ่มคนนั้น
    >>>>>>>เพื่อนของชายหนุ่มเล่าว่า ชายหนุ่มเป็นโรคร้าย เขาไม่สามารถไปไหนได้
    >>>>>>>ตอนนี้รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลมาร่วมหลายเดือน
    >>>>>>>หญิงสาวตกใจมากถามว่าเป็นอะไร
    >>>>>>>เพื่อนชายหนุ่มบอกว่า อาการกำเริ่มเพราะวันที่ชายหนุ่มต้องมาผ่าตัด
    >>>>>>>ชายหนุ่มดันหายตัวไป
    >>>>>>>และเพื่อนชายยังบอกอีกว่า
    >>>>>>>"เป็นนิสัยเสียของมันหน่ะ มันชอบหายตัวไปไหนก็ไม่รู้ในช่วงเวลาสำคัญๆ
    >>>>>>>
    >>>>>>>
    คราวที่แล้วสอบไล่ ก็หายตัวไปจากห้องสอบ"

    >>>>>>>
    >>>>>>>
    หญิงสาวตกใจมาก เลยขอที่อยู่ของโรงพยาบาลที่ชายหนุ่มรักษาตัว

    >>>>>>>
    >>>>>>>
    หญิงสาวไปเยี่ยมชายหนุ่มที่โรงพยาบาล เมื่อเปิดประตูเข้าไป ก็ต้องตกใจ

    >>>>>>>ชายหนุ่มที่เคยดูแข็งแรง กับผอมซูบ ไม่มีแรง
    >>>>>>>เมื่อชายหนุ่มเห็นเธอก็ดีใจทักทายเธอเป็นการใหญ่
    >>>>>>>"เป็นอย่างไรมั้ง ไม่เจอกันตั้งนาน"
    >>>>>>>หญิงสาวนิ่งเงียบซักพักน้ำตาหญิงสาวก็ออกมา
    >>>>>>>"อ้าวร้องไห้ทำไมหล่ะ เธอหน่ะ ไปทะเลาะกับแฟนมาอีกแล้วหรอ
    >>>>>>>จะให้เราช่วยอะไรไหม
    >>>>>>>แต่เราก็คงจะแนะนำเหมือนเดิมหน่ะ"
    >>>>>>>หญิงสาวเข้าไปหาชายหนุ่มแล้วบอกกับชายหนุ่มว่า
    >>>>>>>"วันที่เธอมารับเราเป็นวันสอบไล่ใช่ไหม"
    >>>>>>>ชายหนุ่มทำหน้าตกใจและไม่กล้าพูดอะไรทั้งสิ้นกลับนิ่งเงียบไป
    >>>>>>>หญิงสาวจึงพูดต่อ
    >>>>>>>"และวันที่เธอต้องผ่าตัดใหญ่ เธอกลับมางานแต่งงานของฉันใช่ไหม"
    >>>>>>>ชายหนุ่มไม่รู้จะพูดอะไรอีกแล้ว กลับนิ่งเงียบกว่าเดิม
    >>>>>>>หญิงสาวเข้าไปกอดชายหนุ่มแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่น
    >>>>>>>"ตลอดเวลา เรารักแต่คนอื่น มองแต่คนอื่น
    >>>>>>>เรากลับไม่รู้เลยว่าเธอรักเรามากแค่ไหน
    >>>>>>>
    >>>>>>>
    เรารู้สึกเสียใจจริงๆที่ไม่ได้รักเธอมากกว่านี้"

    >>>>>>>
    >>>>>>>
    ชายหนุ่มยิ้มขึ้นแล้วบอกกับหญิงสาวด้วยเสียงอันแผ่วเบาว่า

    >>>>>>>"เราบอกแล้วไง ถ้าเรารักใครซักคน เราก็ต้องรักเขาให้มากๆ
    >>>>>>>ไม่สำคัญหรอกว่าเขาจะรักเราหรือไม่หน่ะ
    >>>>>>>มันสำคัญแค่เพียงว่าเรายังรักเธออยู่หรือเปล่า แค่เราสามารถช่วยเธอได้
    >>>>>>>นั่นก็เป็นความสุขของเราแล้ว"
    >>>>>>>หญิงสาวรู้สึกเสียใจมาก นั่งร้องไห้โห่อยู่ที่ตักของชายหนุ่ม
    >>>>>>>ชายหนุ่มจึงพูดขึ้นว่า
    >>>>>>>"ถ้าเราหายเมื่อไหร่ เราจะไปส่งเธอที่บ้านอีกนะ"

    July 10

    ..

    ก็ได้แค่ปลอบใจตัวเองไปวันๆ..
    จากนี้คงเข็ดไปอีกนาน..กว่าจะเริ่มรักใหม่ได้..
    เจ็บมาก..ไม่เคยมีใครทำให้ฉันจ็บแบบนี้มาก่อน
    เสียแรงที่รัก..เสียแรงที่ไว้ใจ
    วันนี้ก็คงหายไปหมดแล้วความรู้สึกเหล่านี้
    ขอบคุณเพื่อนๆๆที่คอยปลอบใจ
    ถ้าไม่มีพวกเธอก็ไม่รู้ว่าตอนนี้จะเป็นเช่นไร
    ..แต่เวลาอยู่คนเดียวก็ฟุ้งซ่าน
    ต้องคอยหาไรทำแก้เหงา
    .ใช้คำว่าแฟนไม่ด้นานก็ไม่ได้ใช้อีกแล้ว.
    ที่จริงก็ไม่น่าจะใช้เลยด้วยซ้ำไป
    มันเลวร้ายเกินกว่าที่จะมอบคำนี้ให้
    ...หวังว่ารักครั้งหน้าจะไม่เป็นเช่นนี้...
    July 09

    วันนี้ขอระบายหน่อยเถอะ

    วันนี้เพิ่งเอาคอมฯกลับมาจากร้านซ่อม เลยขอระบายนิดหน่อยหลังจากเจอเรื่องร้ายๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
    ...........คนเราทำไมทำกันได้....อกหัก..เค้าทำไมเป็นคนแบบนี้..ตอนแรกก็คิดว่าดี..แต่ตอนนี้โครตน่าตัวเมียวะ.....อกหักไม่พอ..พ่อก็เสียอีก..ทำไมมันโครตซวยอย่างงี้วะ........
    แต่เราก็อยากจะขอบคุณเพื่อนทุกคนนะที่เป็นห่วงเรา..ทั้งที่เตือนเราแล้วแต่เราก็ไม่ฟัง...เราขอโทษ....เราไม่น่าจะไปคบกันผู้ชายคนนี้เลย....เอ่อแล้วก็ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนนะที่มาช่วยงานศพพ่อเรา...เราทำไมมันซวยอย่างงี้วะ...แล้ววันนี้พออะไรมันผ่านพ้นไปไมมีไรให้ทำ..มันก็เริ่มรู้สึกว้าเหว่รู้สึกเหงาขึ้นมาในใจลึกๆเหมือนอยู่คนเดียวในโลกนี้...อยากจะมีเพื่อนคุย..แต่ก็ไม่มี..มันเหงามาก...เหนื่อยใจไม่น่าจะมารู้จักกับผู้ชายคนนี้เลย..คนที่ทำให้เราเจ็บทั้งกายเจ็บทั้งใจ..ไม่เคยมีใครทำเราได้ขนาดนี้..แถมยังไม่ปกป้องเราเท่าที่ควร..ปากบอกว่ารักแต่การกระทำมันสวนทางกัน..ที่จริงแล้วเค้าไม่ได้รักเราเลยไม่เคยห่วงใยเราไม่เคยแคร์ความรู้สึกเราเลย..มันทำให้เราเสียใจมาก..ไม่รู้ว่าจิตใจของเขามันทำด้วยอะไรเลิกกับเราแค่คืนเดียวก็ไปมีใหม่..เราไม่น่ารู้จักเขาเลย......